Catanduanes Forum

FROM: http://www.gmanews.tv/story/143586/Iba-pa-rin-sa-Pinas

Iba pa rin sa Pinas

Hindi mayaman ang OFW - We have this notion na ‘pag OFW o nasa abroad ay mayaman na. Hindi totoo yun. A regular OFW might earn from P50K-P300K per month depende sa lokasyon. Yung mga taga-Saudi, Italy or US siguro ay mas malaki ang sweldo, but to say that they're rich is a fallacy (amen!).

Malaki ang pangangailangan kaya karamihan ay nag-a-abroad. Maraming bunganga ang kailangang pakainin kaya umaalis ang mga pipol sa Philippines . Madalas, 3/4 o kalahati ng sweldo ay napupunta sa tuition ng anak at gastusin ng pamilya.

Mahirap maging OFW – Kailangan magtipid hangga't kaya. Oo, masarap ang pagkain sa abroad pero madalas na paksiw o adobo at itlog lang tinitira para makaipon. Pagdating ng kinsenas o katapusan, ang unang tinitingnan eh ang conversion ng peso sa dollar o dirhams o euro, etc. Mas okay na magtiis sa konti kaysa gutumin ang pamilya. Kapag umuuwi, kailangan may baon kahit konti kasi maraming kamag-anak ang sumusundo sa airport o naghihintay sa probinsya. Alam mo naman ‘pag Pinoy, yung tsismis na OFW ka eh surely attracts a lot of kin.

Kapag hindi mo nabigyan ng pasalubong eh magtatampo na yun at sisiraan ka na. Well, hindi naman lahat pero I'm sure sa mga OFW dito eh may mga pangyayaring ganun. Magtatrabaho ka sa bansang iba ang tingin sa mga Pinoy. Malamang marami ang naka-experience ng gulang o discrimination to their various workplaces. Sige lang, tiis lang, iniiyak na lang kasi kawawa naman pamilya 'pag umuwi.

Besides, wala ka naman talagang maasahang trabaho sa Philippines ngayon. Mahal ang bigas, ang gatas, ang sardinas, ang upa sa apartment. Tiis lang kahit maraming ewan sa trabaho, kahit may sakit at walang nag-aalaga, kahit hindi masarap ang tsibog, kahit pangit ang working conditions, kahit delikado, kahit mahirap. Kapag nakapadala ka na, okay na, tawag lang, "hello! kumusta na kayo?".

Hindi bato ang OFW - Tao rin ang OFW, hindi money o cash machine. Napapagod rin, nalulungkot (madalas), nagkakasakit, nag-iisip at nagugutom. Kailangan din ang suporta, kundi man physically, emotionally o spiritually man lang.

Tumatanda rin ang OFW - Sa mga nakausap at nakita ko, marami ang panot at kalbo na. Most of them have signs and symptoms of hypertension, coronary artery disease and arthritis. Yet, they continue to work thinking about the family they left behind. Marami ang nasa abroad, 20-30 years na, pero wala pa ring ipon. Kahit anong pakahirap, sablay pa rin. Masakit pa kung talo rin ang sinusuportahang pamilya – ang anak adik o nabuntis; ang asawa may kabit. Naalala ko tuloy ang sikat na kanta dati, “NAPAKASAKIT KUYA EDDIE!"

Bayani ang OFW – Totoo yun! Ngayon ko lang na na-realize na bayani ang OFW sa maraming bagay. Hindi bayani na tulad ni Nora Aunor o Flor Contemplacion. Bayani in the truest sense of the word. Hindi katulad ni Rizal o Bonifacio. Mas higit pa dun, mas maraming giyera at gulo ang pinapasok ng OFW para lang mabuhay. Mas maraming pulitika ang kailangang suungin para lang tumagal sa trabaho lalo na't ewan ang mga kasama sa trabaho. Mas mahaba ang pasensya kaysa sa mga ordinaryong kongresista o senador sa Philippines dahil sa takot na mawalan ng sweldo.

Matindi ang OFW – Matindi ang pinoy. Matindi pa sa daga, o cockroaches which survived the cataclysmic evolution.. Maraming sakripisyo pero walang makitang tangible solutions or consequences..

Malas ng OFW, swerte ng pulitiko – Hindi umuupo ang OFW para magbigay ng autograph o interbyuhin ng media (unless nakidnap!). Madalas nasa sidelines lang ang OFW. Kapag umaalis, malungkot and on the verge of tears. Kapag dumadating, swerte ‘pag may sundo( madalas meron). Kapag naubos na ang ipon, wala ng kamag-anak.

Sana sikat ang OFW para may boses sa Kamara. Ang swerte ng mga politiko nakaupo sila at ginagastusan ng pera ng Filipino. Hindi nga sila naiinitan o napapaso ng langis, o napagagalitan ng amo, o kumakain ng paksiw para makatipid, o nakatira sa compound with conditions less than favorable, o nakikisama sa ibang lahi para mabuhay. Ang swerte, sobrang swerte nila.

Matatag ang OFW – Matatag ang OFW, mas matatag pa sa sundalo o kung ano pang grupo na alam nyo. Magaling sa reverse psychology, negotiations at counter-attacks. Tatagal ba ang OFW? Tatagal pa kasi hindi pa natin alam kailan magbabago ang Philippines , kailan nga kaya? o may tsansa pa ba?

Masarap isipin na kasama mo ang pamilya mo araw-araw. Nakikita mo mga anak mong lumalaki at naaalagaan ng maayos. Masarap kumain ng sitaw, galunggong,ng mangang hilaw & bagoong (my favorite), lechon, inihaw na isda, sapsap. Masarap manood ng pelikulang Pinoy, luma man o bago. Iba pa rin ang pakiramdam kung kilala mo ang kapitbahay mo. Iba pa rin sa Philippines, iba pa rin kapag Pinoy ang kasama mo (except ‘pag ewan at utak-talangka), iba pa rin ‘pag nagkukwento ka at naiintindihan ng iba ang sinasabi mo. Iba pa rin ang tunog ng "mahal kita!", "day, ginahigugma tika." “Mingaw na ko nimo ba, kalagot!", " Inday, diin ka na subong haw? ganahan guid ko simo ba". Iba pa rin talaga.

Sige lang, tiis lang, saan ba’t darating din ang pag-asa.

“Don’t expect anything in return. Don’t expect your efforts to be appreciated, your intelligence to be discovered and your love to be understood because expecting is one way of hurting yourself."

"DETERMINATION CAN OVERCOME ALL OBSTICALS."

Wala ng sasarap pa sa sariling bayan. Bakit kailangan mangibang
bansa ang mga OFW na kung tutuusin napakahirap talagang iwanan ang mga mahal sa buhay? Alam natin ang hirap, kabiguan at abuso na patuloy nilang nilalabanan para lamang makamit ang
minimithing pangarap sa kanilang buhay sampu ng kanilang pamilya. Alam natin kung maunlad sana ang ating bansa hindi na
kailangan ng mga OFW na maghanapbuhay sa ibang bansa at maranasan ang iba- ibang uri ng pagtitiis at kung minsan pa mawasak ang pamilyang kanyang pilit iangat at itaguyod. Mabuhay ka OFW sa iyong tagumpay. Nakikiisa ako sa iyong mga kabiguan at
dalangin ko na sa pagdating ng panahon ay babalik ka sa ating
bayan para sa buhay na masagana at may kasayahan habang buhay. Wala na sanang OFW!! yan ang sigaw ko sa ating pamahalaan. Baguhin na sana ang bulok na pamamahala para umunlad na ang ating bayan. Magkaroon na sana ng magandang
oppurtunidad ang ating mga mamayan para umunlad. Bakit ang
mga bansang maunlad sa ating rehiyon kagaya ng South Korea,
Japan, Singapore at Malaysia ay walang overseas workers? Naiinggit ako sa kanila kapag dumarating sila dito sa America grupo
sila bilang mga turista. Nanawagan ako sa ating bayan huwag na
nating hayaan patuloy na mamahala ang bulok na mga opisyal at
patuloy na maghirap ang ating bayan. Kumilos at bantayan natin
ang ating karapatan at kalayaan. Kalayaan sa Kahirapan. Lumaban
kayong mga susunod na OFW!!!Bayan kayo ang tunay na Bayani.

'" "And we know that in all things God works for the good of those who love him, who have been called according to his purpose." " Rom.8:28. " "Rejoice in the Lord always. I will say it again : Rejoice, Let your gentleness be evident you all. The LOrd is near. Do not be anxious about anything, but in everything, by prayer and petition, with thanksgiving, present your request to God." "Philippians 4:4/5. " " The sleep of labourers is sweet, whether they eat little or much, but the abundance of the rich permits them no sleep." " Ecclessiastes 5:12.

kasi ang buhay talaga sa kinab-an ay parang life...alalahanin nyo na lang na ang mahalaga ay importante...makakaraos din tayong lahat, sino ba naman ang hindi?!? peace amore...hehe