Catanduanes Forum

Minsan tinatanong ko sarili ko kung bakit iniisip ng maraming tao na papala sila ng pera sa call center at BPO. Siguro nakakalula ang sweldo lalu na kapag nanggaling ka sa minimum wage o pag kailangan talaga ng pamilya mo ang pera. Pero kung iisipin mo, ganun din naman. Kasi sa call center at BPO malaki ang sakripisyo mo sa kalusugan...di maiiwasang mag-graveyard shift ka o halos matulog na sa opisina pag may deadline ang kliyente. Lumalabas na ang extrang pera mo e para sa pa-ospital mo. Bukod dito, underemployed ka pa dahil talaga namang malayo ang pagiging taga-sagot ng telepono sa pagiging lisensiyadong accountant, engineer, o kaya naman nurse. Nakakatawang isiping nasasabi ko ito sa isang public forum na ganito gayong isa ako sa libo-libong BPO employee sa Pilipinas. Nakita ko kasi yung article sa Catanduanes Tribune na sinasabing maraming taga sa atin ang pwede pumasok sa BPO (http://www.catanduanestribune.com/Apr-25-2007/TopStory/Detail.aspx?newsI...). Nalungkot ako. Kasi maraming call center ang unti-unti nang lumilipat ang focus...inaayos na nga maraming kumpanya ang kanilang mga website para maging mas kapaki-pakinabang sa kanilang mga customer. Pag dumami ang mga kumpanyang pupunta sa ganung direksiyon, maraming pinoy ang mawawlan ng trabaho. Pagkatapos nun, saan na sila pupulutin?
Dapat lawakan natin ang ating mga isipan sa bagong ideya at imahinasyon. Dapat kung nagpaplano tayo (on our own) ngayon ng 5 years, dapat ang plano ng gubyerno, including local govt officials, is 25 years. Iniisip ko, sa dami ng pwedeng gawin sa probinsiya natin e ang pagiging call center agent ay secondary lang dapat sa isip ng maraming opisyal para tapusin ang kahirapan ng marami sa ating mga kababayan. Marami pang pwedeng pagkakitaan. Mayaman ang probinsiya sa agricultural products. Kahit bagyuhin ang probinsiya, pwede pa din nating ibangon ang sektor na ito. Madaming opportunity sa agri...ornamental fish (big hit sa china, japan at korea), aquaculture (seaweed for export to japan), kape, abaca, and other agri products na madali nating ayusin sa ating probinsiya. Bukod sa export, malaki ang shortage sa pagkain dito sa Pilipinas, ilang milyong tao ang pwedeng maging market mo pag ganun? At isa lamang yun sa mga naiisip ko. Iba pa ang pwedeng gawin pag turismo ang pinag-usapan. Mas malaking pera yan, sa totoo lang. Ang kelangan lang e ayusin ang mga programa at tigilan ang pamumulitika at pangngurakot ng ilan. Mas marami makikinabang at masmaraming giginhawa ang buhay,di lang para sa susunod na 5 taon pero higit pa.