Catanduanes Forum

“Satong Kahadean”

Ni: John Torres

Kadakul na beses ako saimo namoot,
Yugyog kaining puso dae namumunok,
Puon na maheling magayon na pandok,
Kina’ban nagka-kolor, ogma daeng ontok!

Kan mabisto ka, pirming ika an laog kan isip,
Garo margahang sa magneto pilit ga-saripsip,
Lambang pagtingkalag sa mga bituon sa langit,
Duman namustra an saimong mahamis na ngirit.

Manga sadit na bagay tulos naging mahalaga,
An malambing mong tingog kaarog nin sonata,
Segundo sanang matan-aw singkit mong mata,
Kabanli kaogmahan; an manga pagtios napapara.

Pagkataed ka kaogmahan sa daghan minasup-ay,
An tikab naghihibot-hibot sa pagkamoot na dusay,
Puso dae nungka mabag-o ilampog man asin ilabay,
Ika sana an sakong Reyna, sa bulawan dae iriribay.

Sa kagayonan mo daeng burak na pwedeng ikumpara,
Daog kan amyo mo an hamot kan preskong Sampaguita,
Sakuyang ihihinghing an espesyal asin udok na harana,
Sa mahamis na parte nin puso pangaran mo naka-marka.

Sa altar an duwang puso duman binugkos asin pinag-saro,
Mas halawig pa sa daeng tig-an an pagkamoot na pangako,
Solamenteng sa kugos mo nanamitan an tunay na paraiso,
Sa kina’ban an langit harani sana kun ika pirming kataed ko!

Pagkamoot ko na-doble kan magbunga satong pag-ibahan,
An simpleng harong sa bertud nin puso naging kahadean,
Hade ako, Reyna ka, satong aqui an prinsesang pig-iingatan,
Taros hangan duman sa kaitasan an ogmang namamatean.

(Para sa a agom ko, May Aguilar-Torres; asin sa samuyang aqui, Viktoria Fedayeen)