Catanduanes Forum

The mouth speaks and there goes also what is inside your heart... Kung ano ang nasa laog ning puso mo, pagkauyam, uri, buda mga iba pa, ga luwas sa sarong tawo sa pag agi sa kimot. Sabi ngani, bako man daang pagkaon ang maraot, ta pag nag agi sa tulak, maluwas sa anidoro. Pero, kung ano ang asa puso ning tawo, kung mayad ang asa laog, mayad man ang maluwas. Minsan, pag isipon ta minsan, sa salong aldaw, na dai magtaram ning maraot sa ibang tawo , maski magsurat ning kalain sa iba, ta mahiling niyato na diit ang maisurat na madayad, kesa kadakul tang matataram na kalain. Ang tawo, pag pinahilingan mo ning puting papel, pero may saday na tuldok na itom, ang nahiling su itom, su kadaklan na puti dai nahiling. Ano man ang kamad ayadan na piggibo mo sa sarong kapwa, ringaw ang gabos, pag minsan dai mo nataw-an ning pabor o kasimbagan ang pigahagad niya. Sa napapansin ko ngonyan, kung iguwa kang pigtuwangan na sarong tawo sa sarong bagay, ma haboan mo sana ning sarong beses, uyam na saimo. Hain na daw so mga aldaw na itinuwang mo, ringaw na? Nakaraos ka sa salong problema ning dahil sa tuwang ko, pero, minsan lang na nahabuan ta ka, uyam ka na sako. Kaya minsan, nakahidap ang magtuwang.
Ang dila, saday daang parte ning ginhawa, pero nakauyag buda nakatabang sa tawo. Kung ano ang nasa laog ning boot mo, maluwas sa dila. Nakasolo ang dila. Ga dasal ka gamit an, pero nagagamit man sa pagmoda o paglibak ning salong tawo.
Ang pagsurat, alog man kaan. Kung ano ang nasa boot mo, maluwas man an sa pagsurat mo. Nahihiling mo sa ga surat kung anong klase siyang tawo. Kung ano ang nasa boot niya, iyo man an ang maluwas sa surat niya. Nakatakot man, ta minsan, ipahamak ka ning sadili mong gibo.
Tama su taramon, less talk, less writing, less mistakes. Minsan, pga sisihan ta kung ano ang nataram ta o naisurat ta dai ta man aram ang buong istorya. Ang inot na basehan sa pagsurat ang hapot na: "Totoo ining isurat ko?" Dapat iyo an ang basehan ning gabos. Ang naitaram ta, dai mo na mababawi. Ang naipublish nang surat, dai mo na maeerase o maeedit pag nabasa na. Magluway luway kita sa paga talam asin pagasurat, ta ang Diyos ang mabalik sato kung ano man ang naginibo ta sa kapuwa, ibalik nya an hanggang sa mga aki ta. Luway luway an na ipamati, minsan, biglaan.
Ang tawo nilalang ning Dyos na kapandok niya, buda igwang katapusan ang gabos. Pantay ang daga, mag mayaman, mag pobre, mangmang o alisto, saro saro kitang magadan. Pag isipon kung ano ang pigagibo sa kinaban. Life is short. Dai mo aram kung sa aga buhay ka pa. Ano ang ihubon mo uya sa kinaban? Mga kulog ning boot, buda mga tawong kinulgan mo ning boot dahil sa pigtaram mo o pigsurat mo? Gabos kita makasalan, daing exception to the rule. Hilingon mo ngona sa sadili mo kung ano ka, bago ka manghusga.
Pagilomdom sana tabi. Nakapung aw isipon na bigla ka na sana mang mawala sa kinaban, dai mo isi kung anong oras, o aldaw, dai ka na mahiling. What you say and what you write will be left behind. Your children will inherit that. What will they say to you after youre gone? Will they be still be proud of you???